W niejdziela 17.listopada, fajrowali my kiermas  ugiańskygo kościóła. Co prawie, to 8. wrzejśnia minóno 141 lołt jak nas bozy dóm poświyncóno. Zachowało sie upoważniyniy biskupa wrocławskygo Henryka Forstera iz : “skoro kościół je wybudowany, to upowaźnioł sie go urocyście poświyncić dnia 8. wrzejśnia 1872r.”  Musicie wiejdziejć, iz diecezja wrocławskoł była w tantych casach nołwiynksoł w Europie, siągała az po Ost Projse. Chto richtig  dokónoł benedykcji, nie wiadómo. Przewaźnie  koscioły wtedy świynciyli dziekani, bo biskp sie cansto nie wyrusoł w teryn.  Ugiański kościól nie je kónsekrowany, niy moł wmurowanych zacheuszy.

Kozdy rok w ta urocystość, przipóminoł sie historia nasej świątyni i jak do tego dosło iz tera mómy dzie  prziś porzykać. Joł zaś we te świynto śtałnuja, jak to taky narobióne ludzie ze wsi bez zołdnej techniki , poradziyli w niecałe dwa lata zbudować takoł łogrómnoł budowla. Popróbujcie sie to forśtelować. TIR -ów nie było.Tóz co, tymi ryfiołkóma po wołpno jejździyli, a nie do Łopoloł, yno pewno po mojymu do Tornowa abo do Gogolina. Jedyn ryfiołk ungyfer na mejter takygo rubego, kościelnego muru styknón. Całoł wiejś i łokolice musiały ciągnąć po  materyjoł. Potyn cóz, cegły na plecach wtargać ołze na wiyrzch, prawie 40 mejtrowej wieze! Nasi przodkowie musiejli sie uwijać, jak mrowce we wrowisku!

Truda Pietrzikowa